العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

440

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

از كسانى كه عمرشان از شما درازتر ، دليرتر ، شهرها را آبادكننده‌تر ، نشانهاشان دور تر ، پس بامداد كردند صداهايشان خاموش و آرام از بعد طول دگرگونيها بدنهايشان پوسيده ، شهرهايشان خالى ، آثارشان نابود ، كاخهاى محكم و شاديها و بالشهائى كه تكيه مىدادند عوض كردند با سنگهاى سختى كه در قبر زير سر ميگذاشتند ؛ كاخهائى كه خرابى نابودى آنها را آشكار كرده ، خاكها بنايشان را محكم كرده پس جايگاه كاخها نزديك ولى كاخ‌نشينش دور است در ميان مردم آبادى وحشت دارنده و مردمان محله‌اى سرگرم كه انس بآبادى ندارند . همسايگان و برادران با يك ديگر پيوند ندارند با اينكه با هم نزديكند ، خانه‌هايشان نزديك ، چطور مىشود پيوند در ميان آنها و حال اينكه آنان را كهنگى آرد كرده ، سنگ و خاك آنان را خورده ، بعد از زندگى بامداد كردند در حالى كه مرده‌اند ، بعد از نعمت فراوان كوبيده شدند ياران برايشان بيتابى كردند ، خاك‌نشين شدند كوچ كردند و برايشان برگشتى نيست . هيهات هيهات خاموش ، اين سخنى است كه آن را گوينده است و از پشت سرشان تا قيامت فاصله‌ايست و گويا شما ميرويد به آنجا كه آنان رفتند از كهنگى و تنهائى در خانه‌ى مرگ در اين خوابگاه بگرو هستيد ، در بر گرفته شما را اين امانت نگهدار ، چگونه خواهيد بود اگر كارها بپايان رسد و قبرها مردگانشان را بيرون آورند و بيرون آيد آنچه كه در سينه‌هاست و بايستيد شما براى نتيجه در برابر پادشاه بزرگ ، دلها پرواز كنند از ترس آن روز از گناهان پيش فرستاده ، پرده‌هاى شما پاره شود غيبها و رازهايتان آشكار گردد اينجاست كه هر نفسى پاداش داده مىشود آنچه را كه بدست آورده خداوند ميفرمايد : « تا جزا داده شوند آنان كه بد كردند بكردارشان و جزا ميدهند آنان را كه نيكو انجام دادند » . غنيمت شمريد دوران تندرستى را پيش از بيمارى ، جوانى را قبل از پيرى ،